Toenemende belangstelling voor Sterrenmensen

Het artikel Sterrenmensen, wie zijn ze en waar komen ze vandaan heeft in Januari in het tijdschrift Spiegelbeeld gestaan. Ik vond dat heel spannend omdat niet veel mensen uit mijn omgeving weten dat mijn interesses op dit gebied liggen. In het artikel Sterrenmeisje durft niet uit de kast heb ik daar al eens eerder over geschreven.

Maar lieve mensen wat heb ik een leuke reacties gehad! Blijkbaar is het een onderwerp wat erg leeft. Ik heb echt hartverwarmende mailtjes gehad van mensen in Nederland en België die het gevoel hadden alsof er eindelijk puzzelstukjes op hun plaats vielen, dat ze eindelijk begrepen waarom ze zich soms anders voelen dan anderen.

Het aantal lezers op deze site neemt ook nog steeds toe terwijl ik er geen reclame voor maak. Dat geeft ook aan dat er interesse in het onderwerp is. Wereldwijd is die trend ook te zien. Naast de enorme stijging van het aantal ufo’s is er ook een toenemende interesse in het bestaan van buitenaards leven en de aanwezigheid van buitenaardsen op aarde. De reguliere media speelt hier gek genoeg (en jammer genoeg) nog steeds niet op in dus voorlopig zullen we ons voor informatie tot het wereldwijde web moeten richten. Gelukkig is er genoeg te vinden. 

Soms droom ik heldere dromen en maak ik een vlucht in een ruimteschip. In het schip is het interieur vrij wit en heeft alles ronde vormen. Ik zit in een stoel die de vorm heeft van een ei. Naast me zit iemand maar ik kan niet zien wie het is. Het is iemand die ik heel graag mag, een soort vriendin. In deze dromen voel ik mij zo goed dat ik het jammer vind dat het maar een droom is. Ook heb ik een soort visioen gehad waarin ik afscheid neem van een groep mensen. Al kan ik hun gezichten niet goed onderscheiden, ik weet dat ze me dierbaar zijn. Ze zijn heel trots op me en kijken toe hoe ik mijn taak volbreng. Als ik later nadenk over zo’n visioen dan denk ik; hoe waar zou dit zijn? Ik heb eigenlijk mijn hele leven al het idee dat er iemand meekijkt. Als kind kon ik lichtelijk panisch worden omdat ik dacht dat er overal verborgen camera’s waren. Ik ben er door mijn zoektocht op het internet achter gekomen dat meer mensen dat idee hebben. Misschien is het wel zo dat er inderdaad ergens ver weg een club met me meekijkt en me onbewust helpt met mijn taak. Als ik kijk naar onze huidige techniek met skype enzo dan acht ik het niet onmogelijk. En toch zou ik zo graag het echte bewijs willen. Soms denk ik, haal mij maar op voor een vlucht, laat me wat foto’s maken zodat ik iedereen kan laten zien dat ik gelijk heb. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Alles komt op zijn tijd en als je de geruchten mag geloven zal er dit jaar nog een basis worden gelegd voor First Contact; werkelijk contact met bewoners van de sterren. Ik kijk er naar uit maar het beheerst mijn leven niet. We leven hier nu op aarde en het zou zonde zijn om hier maar half te leven omdat we uitkijken naar de dag dat ‘ze’ komen. Ik probeer uit het leven te halen wat er in zit maar ondertussen kijk ik af en toe omhoog ;-)

Voor mensen die zichzelf herkennen in het verhaal over de Sterrenmensen is het vanwege hun gevoeligheid heel belangrijk om zichzelf te aarden. Door bewust contact met de Aarde te maken ben je beter beschermd tegen ongewenste invloeden en krijg je meer energie. Er zijn verschillende oefeningen voor op het internet te vinden o.a. deze:

Een oefening om te aarden.
Ga op een gemakkelijke stoel zitten met je rug recht en met je voeten plat op de vloer.
Zorg er voor dat je voeten en handen niet gekruist zijn, want daarmee blokkeer je de energie. Sluit je ogen ,haal nu een aantal malen rustig en diep adem en voel waar je lichaam door je ademhaling uitzet en waar niet. Laat door je adem je lichaam bewust uitzetten zodat je zo diep mogelijk in je buik ademhaalt zonder dat het je moeite kost of dat jij je er ongemakkelijk bij voelt. doe dit een paar keer totdat jij je levendiger voelt en meer aanwezig in je lichaam. Meestal kun je dan ook de gerichtheid op bepaalde (beperkende) gedachten gemakkelijker loslaten ,voel hoe je voeten contact maken met de vloer, met de aarde. Voel je dit niet, adem dan meer en bewuster naar je voeten toe. Laat vanuit je voeten wortels groeien die diep de aarde ingaan. Daarna breng je de aandacht naar het gebied van je 1e chakra (je stuit) en laat een koord, een buis of dikke wortel vanuit dit gebied zover als het kan de aarde in gaan. Kijk maar hoe ver je het de aarde in kunt brengen en probeer of je het tot het middelpunt van de aarde kunt laten zakken. Misschien lukt het je om het in de aarde te verankeren. Als je goed kijkt zie je dat jouw grondingskoord, buis of dikke wortel een kleur heeft en anders vind je het misschien wel prettig om het een kleur te geven. 
Als je begint met het leren aarden is het heel goed om dit gedeelte zo vaak als je er aan denkt te herhalen. Als je dit een week lang probeert vol te houden zul je merken dat het aarden bij je gaat horen en dat het je geen moeite meer kost. Ook dansen, springen, stampen of bewust met blote voeten in het gras lopen werkt heel erg aardend. 

Sterrenmeisje durft niet uit de kast

Onderstaand stuk heb ik ongeveer een jaar geleden geschreven. Naar aanleiding van de mooie reactie van Anoniem op het vorige artikel plaats ik het nog een keer. 

Sterrenmeisje durft niet uit de kast…

Ik ben al jaren op zoek naar ‘mezelf’. Natuurlijk weet ik wel wie ik ben maar ik ben anders dan anderen. Ik ben gevoeliger, ruik meer, hoor meer, proef meer, zie meer. Ik zweef ergens tussen enorm kwetsbaar en beresterk. Soms voel ik me klein en hulpeloos, verdrietig omdat ik niets van deze rare wereld begrijp en soms voel ik me groot en sterk en ben blij om deel uit te mogen maken van deze wondere wereld. Ik ben voortdurend in ontwikkeling en krijg lessen aangeboden in de vorm van artikelen, boeken die ineens opduiken, of zomaar een klik op internet die bijzondere informatie oplevert. Op een dag krijg ik, min of meer per ongeluk, een e-mail met het woord starseed als onderwerp. In de mail bevinden zich een aantal links waar ik niet veel wijzer van word. Het woord starseed blijft echter in mijn hoofd hangen. Starseed, starseed, starseed. Het klinkt als muziek in mijn oren. Als ik dit magische woord Google dan ben ik verbijsterd. Het lijkt wel of ik een omschrijving van mijzelf heb gevonden. Ik lees en klik en ben tegelijkertijd enthousiast, verrast en geschokt. Een starseed is een mens. Hij heeft menselijke ouders maar een stukje van hem is buitenaards. De ziel van een starseed is afkomstig van een plek elders in het universum. Enkele kenmerken van de starseed; is gevoelig, is gefascineerd door de sterren en het bestaan van buitenaards leven, heeft een enorme drang om de wereld te verbeteren, heeft een grondige afkeer van onrechtvaardigheid, kan een immens gevoel van verlatenheid ervaren, heeft soms een gevoel van “ik wil naar huis”. Opeens vallen heel veel dingen op hun plek maar het duurt een paar weken voordat ik deze informatie heb verwerkt en voordat ik het kan toegeven. Ik ben een starseed. Het is steeds duidelijker. Ik wil er meer van weten en ga op zoek naar informatie. Ik kom erachter dat je blijkbaar contact maken met je hogere (multidimensionale) zelf en/of je familie van de sterren. Ik schaf een boek aan dat helpt om te leren channelen. Voordat ik het boek uit heb krijg ik de eerste boodschappen. Eigenlijk deed ik dit onbewust al heel lang maar ik dacht altijd dat ik gewoon briljante ingevingen van mezelf had. Ik krijg berichten, in het Engels, over een flagship en over een captain. Ik krijg namen door en er wordt verwezen naar een specifiek  project waar ik informatie over moet zoeken. Ik kan het zelf bijna niet geloven maar als ik op de naam van dit project ga zoeken op internet blijken er meer mensen te zijn die ook een boodschap hebben gekregen over precies hetzelfde project. Hoe bizar is dat? Ik zit nog volop in mijn zoektocht. Ik ben een beginneling maar ik ben er van overtuigd dat er nog veel meer informatie zal komen. Waar ik wat moeite mee heb is: hoe vertel ik het mijn: man, ouders, vrienden of nog erger…mijn schoonouders. Wat moet je vertellen: ik heb onlangs ontdekt dat ik een connectie heb met buitenaardse wezens waar ik in mijn hoofd mee communiceer? Ik geloof niet dat deze informatie op prijs gesteld zal worden. Dus voorlopig blijf ik veilig ‘in de kast’ en voer ik mijn kosmische praktijken in het geheim uit. Het zou me niet verbazen als manlief zich een dezer dagen afvraagt of ik niet een ander liefje heb gevonden. En op een bepaalde manier is dat misschien wel zo. Ik loop voortdurend met mijn hoofd in de wolken, of liever gezegd in de sterren, en ik krijg kriebels in mijn buik bij het idee dat ‘ze’ op me wachten. Wie, dat weet ik niet precies. Maar het voelt wel fijn om niet alleen op deze rare wereld te zijn. 

Wie behoefte voelt om ervaringen te delen kan mij mailen op sterrenmeisje@rocketmail.com

Alle informatie zal vertrouwelijk behandeld worden en beslist niet openbaar worden gemaakt.